Die andere

Alweer ruim vijf jaar ben ik gelukkig getrouwd met Denise. Maar al veel langer geleden beloofde ik haar mijn eeuwige trouw tijdens onze eerste kus op de dansvloer van bar Shooters te Krommenie. Ik wist dat dit het meissie was waar ik voor altijd bij wilde blijven.
Toch kwam ze er al snel achter dat ze toch niet helemaal de enige was, vanaf het begin af aan was er óók een ander, en hoewel ze zo nu en dan jaloers was wanneer ik in één week meer tijd met die ander door bracht dan met haar leerde ze ermee leven.

Menig maal beloofde ik Denise om wat minder tijd door te brengen met haar concurrent, maar bleek dit toch wel wat lastiger te zijn dan gedacht. Het is gewoon pure passie tussen die ander en mij. Een passie zoals je maar zelden ziet.

Gelukkig kreeg Denise ook gevoelens voor mijn tweede grote liefde en zijn we nu hard op weg om een mooi driehoeks huwelijk op te zetten. Want hoe lief, mooi, leuk, gezellig en puur Denise ook is, ze zal me altijd moeten delen met de bakkerij.
Een bakker en zijn bakkerij, het blijft een bijzonder iets! Iets waar zelfs de liefste vrouw niet hélemaal tussen komt.

Wet van Murphy

Anything that can go wrong will go wrong, zo luid de wet van Murphy. Simpel vertaald, alles wat fout kan gaan gaat ooit fout.
Zo weet je dat wanneer je met mensen werkt er op een dag één ziek kan zijn, maar wanneer je in ruim 20 jaar slechts een handje vol ziekmeldingen hebt gehad voel je je toch een beetje onoverwinnelijk. Helaas heeft Murphy altijd gelijk. Zo kregen wij de laatste 2 jaar te maken met afgescheurde pezen, ingescheurde pezen, een sterf geval, een zware hersenschudding, een gebroken sleutelbeen, kanker, gebroken pols en staar.
Dankzij goed teamwerk hebben wij tot op heden alles goed kunnen opvangen en daar ben ik ons team ook enorm dankbaar voor. Hopelijk komt iedereen weer gezond terug en kunnen we dan weer 20 jaar vooruit!

Nieuw leven

Zes weken geleden werden Denise en ik voor de derde keer trotse ouders. Dit maal van een prachtige zoon, Kai. Daarmee begon weer de periode van om de drie uur een flesje geven en zorgen dat hij genoeg kan rusten. Want voeding en voldoende rust is natuurlijk van levensbelang.
Vorige week ben ik begonnen met het opstarten van een nieuwe desem. Desem is een natuurlijke vorm van gisting wat een enorme smaak geeft aan brood. Net als bij Kai is voor mijn desem het op tijd krijgen van voeding en voldoende rust van levensbelang. Alleen dán kan ik deze desem jarenlang blijven gebruiken.

Zo stond er vandaag een wekker voor mijn desem en kwam na het voeden daarvan Kai voor zijn fles. Sommige mensen zullen het druk vinden maar ik vind het vooral het mooiste wat er is, je kinderen groter zien worden en je desem weer zien pruttelen na zijn voeding.

Lex, trotse vader van Nomi, Lynn, Kai en zijn eigen desem.

Graantje meepikken

Zoals de meeste mensen misschien wel weten ben ik persoonlijk zeer gecharmeerd van het mooie oer graan "Spelt". Met zijn enorme hoeveelheid eiwitten, aminozuren, vitaminen en belangrijke vetzuren is het een prachtige grondstof om mee te werken.
Toen collega bakker Frank van Eerd bekend maakte dat hij dit jaar de Rabobank ploeg dagelijks zou voorzien van spelt brood tijdens de Tour de France raakte ik direct opgewonden, dit was een mooie kans om het spelt brood bekender te maken onder onze fans.
Ik mag graag wielrennen kijken dus dit was een mooie combinatie. Samen met Denise sprak ik af om de winkel na het teleurstellende EK voetbal in de Tour de France stemming te brengen en dagelijks mooie spelt broden te bakken. Een dag succes of podiumplaats van de Rabobank ploeg zou het compleet maken.
Helaas verloopt de Tour de France tot nu toe net zo dramatisch als het EK voetbal. Na een 12 dagen koersen is de helft van de Rabobank ploeg afgestapt. Grotendeels door valpartijen veroorzaakt.

Het graantje wat wij probeerde mee te pikken deze Tour valt dus helaas wat tegen, en zo blijkt maar weer dat ondernemen soms puur gokken is.
Hopelijk heeft u wel de moeite genomen om een keer één van die overheerlijke spelt broden te proberen. U mag er dan misschien niet beter van op de fiets blijven zitten, goed en lekker is het zeker wel!

Lex

Zo gewoon! Of toch niet?

Er zijn van die gewoontes die voor de één zo gewoon lijken, maar voor een ander juist weer "grappig" of "raar" zijn. Wanneer je mensen vraagt naar hun eet gewoontes kunnen er soms hele leuke dingen naar boven komen.

Één van de eerste keren dat ik samen met Denise brood zat te eten bleek dat zij graag een snee wit brood met pindakaas en komkommer eet. Ik keek nogal vreemd bij het zien van die combinatie maar uiteindelijk bleek het nog best lekker te zijn. Het "droge" deel van de pindakaas in combinatie met het frisse "natte" van de komkommer.

Ook door het land heen kom je leuke tradities tegen. Zo eten wij in de Zaanstreek op zondag regelmatig oud brood wat omgetoverd word tot lekkere wentelteefjes. In Friesland eten ze graag suikerpoffen na de bevalling, kleine zoete cadetten met kaneel om de boze geesten uit te drijven. Terwijl ze in Drenthe weer kiezen voor een krentenwegge.
In Groningen zijn ze weer graag creatief met wit brood en maken ze er dierenfiguurtjes van. Ook wel fieterknuten genoemd.

Als bakker kom ik regelmatig bij andere bakkers door het hele land en let ik altijd op alles wat met mijn vak te maken heeft. Ik vind het dan ook bijzonder leuk om te zien dat er in zo'n klein landje als Nederland zoveel verschillende streekproducten en tradities zijn.
Het verschil in gewoonten van de Nederlanders maakt onze rijke broodcultuur zo speciaal en zo mooi! Alleen al om daar aan te mogen deel nemen is voor mij reden genoeg om dagelijks bezig te zijn (en te blijven) met het mooie product brood!

Lex

Derde honk!

Het in vaste dienst treden bij mijn vader zag ik altijd als het eerste honk naar een overname van de bakkerij. De bakkerij waarin ik ben opgegroeid en die zo een enorm groot deel van mijn leven is. Na wat jaren op school en bij andere bakkers te hebben rond gekeken ging ik "in leer" bij mijn vader. H.eel veel dingen die je niet uit boeken kan leren leerde ik aan de hand van mijn vader. Met vallen en opstaan leerde ik wat het precies betekent om een eigen zaak te hebben. Het harde werken naast de productie, de slapeloze nachten, de risico's die je moet nemen en de verantwoording die je hebt voor je producten, werknemers en je gezin Stuk voor stuk dingen die ik de laatste jaren leerde kennen.
En toen kwam daar het moment waarop ik voor een deel in de zaak trad, voor mij een grote stap. Oftewel de stap naar het tweede honk.
Vorige maand besloten wij dat het nu tijd werd om de run te maken naar het derde honk, het officieel veranderen van de bedrijfsnaam. Maanden lang heb ik erover lopen piekeren, door de aanwezig van meerdere bakkers met de naam Brakenhoff vroeg ik mij af of het niet makkelijker zou zijn een totaal andere naam te nemen? Geen problemen meer met leveranciers die bij de verkeerde bakkerij afleveren, geen bestellingen die bij de verkeerde bakkerij worden besteld en geen verkeerde vergelijkingen meer! Het leek mij heel mooi om dat te doen, het Gouden bolletje, Bakker Lex, Lex's bakkery, Bakkertje Lex  zomaar wat namen die in aanmerking kwamen.
Maar moet ik 65 jaar naamsbekendheid die door opa Jaap en vader Aad is opgebouwd dan zomaar weg gooien? De bekendheid van dat kleine bakkertje (want zo groot van stuk zijn wij alle drie niet) in de noord zou zomaar kunnen verdwijnen en klanten zouden weg kunnen blijven.
Dagen lang heb ik samen met Denise lopen wikken en wegen wat te doen. Uiteindelijk hebben we de knoop door gehakt en voor de meeste logische naam gekozen, een naam waar ik trots op ben en waar voor mij 65 jaar emotionele historie aan vast zit.
Vanaf 1 januari 2013 zullen wij verder gaan onder de naam: "bakkerij Lex Brakenhoff" compleet met een nieuwe huisstijl en nieuwe verpakkingslijn. De komende maanden hou ik u via de social media op de hoogte van de ontwikkelingen.
Momenteel zijn wij druk bezig met het kiezen van de lettertype.

Mocht u suggesties of vragen hebben laat het mij weten. Want zoals u weet zijn wij altijd voor u bereikbaar!

Als je wint.......

Inmiddels is het alweer 6 weken geleden dat wij vol trots twee sterren mee naar huis namen. Weken lang leefde we in een overwinningsroes en het blijft leuk om aan onze fans het verhaal en onze overtuiging te vertellen. Maar zoals elke medaille heeft ook deze een keerzijde, doe maar zong er 30 jaar geleden al over "als je wint heb je vrienden". Vertegenwoordigers van bedrijven die ons als klein bakkerijtje jaren links lieten liggen komen nu opeens met grote cadeaus aanzetten, en verzekeringsmaatschappijen vergelijken onze producten opeens met elkaar.
Laat ons maar lekker ons eigen gangetje gaan, dan bel ik wel als wij iets nodig hebben. Des te meer tijd kan ik in onze fans steken.
Lex